28 September 2018

Elke keer als ik weer begin met het schrijven van een blog, denk ik erover om ermee te stoppen. Ik heb weinig nieuws te melden en wil niet verzanden in een “ik kwam, ik zag en ving” verhaal. Tegelijkertijd besef ik mij dat de vangsten me niet aan komen waaien. Ik moet er veel voor doen en de wekelijkse discipline erin houden. Op het scherm lijkt het allemaal van een leien dakje te gaan maar de praktijk is toch anders. Hieronder even een korte beschrijving hoe mijn week ter voorbereiding eruit ziet.

Als ik van de vissessie terugkom, moet ik eerst de boot uitruimen. De natte spullen uithangen zoals een ieder dat doet. Ook moet ik de boot uit laten drogen en eventueel schoonmaken, wil ik de levensduur van de boot (vooral de cabriokap) verlengen. Dezelfde dag zet ik enkele emmers met maïs in de week. De dag erna moet ik alle spullen die droog zijn opruimen. Daarna ben ik twee uurtjes zoet met maïs koken en aansluitend de pan schoonmaken. De dag daarna zet ik een emmer met daarin de boilies op ontdooien na toevoeging van een dip. Ook maak ik de Vortex rubberboot klaar voor transport. Op dag vier ga ik na mijn werk voeren. Dat betekent de rubberboot beladen met toebehoren en naar het water rijden. Boot oppompen, spullen erin en naar de stek varen. Bij windkracht vier wordt dat al een grens geval. Ik heb dan al te maken met golven van 50 tot 60 centimeter, zeker als de wind over het verlengde van het water staat. Als ik van het water kom, is de rubberboot leeg laten lopen en in de auto schuiven. Al met al ben ik zo twee uurtjes weg. De dag daaropvolgend zet ik weer een emmer met bevroren boilies (met dip) klaar om te ontdooien. Tevens knoop ik een paar nieuwe onderlijnen zodat ik die meteen aan de waterkant kan gebruiken. De volgende dag hetzelfde voerritueel. Als ik dan thuiskom, pomp ik de rubberboot alvast weer op zodat ik die de volgende dag meteen mee kan nemen in de karperboot. Daarnaast zet ik alle spullen klaar en controleer ook of ik alles heb. Als laatste ontdooi ik weer een emmer boilies om mee te kunnen vissen. De zevende dag laad ik de karperboot in en ga weer het grote water op om een nacht te vissen. Kortom, ik ben alle dagen bezig met mijn karpervisserij. Als ik tussentijds ook nog ga zoeken naar nieuwe stekken, dan zal ik op één van de eerste dagen de karperboot meenemen en naar een interessant stuk varen om die daarna helemaal uit te peilen. Dat doe ik met de dieptemeter en aansluitend met een prikstok. Op sommige wateren betekent dat ik 6 dagen in de week op het water actief ben. En dit allemaal vanaf begin maart tot en met halverwege november. Als ik dat allemaal in uren uit zou moeten rekenen, dan is het schrikken, denk ik.

Vandaag redelijk op tijd de boot beladen. Bij de trailerhelling de boot te water gelaten, auto weggezet en de buitenmotor gestart. Toen pas tot ontdekking gekomen dat ik de elektromotor voor de Vortex ben vergeten. Dus de auto weer gepakt, boot op de trailer getrokken en humeurig terug naar huis gereden. Halverwege de route was ook nog de weg geblokkeerd door een vrachtauto. Weer kostbare (vis)tijd verloren. Thuis de elektromotor opgepikt en weer naar het water gereden. Al met al eindelijk net voor vijven alle hengels uitgevaren. Het wachten kan beginnen.

Deze week wat zuiniger aangedaan met voeren. Beide dagen 15 kilo gekookte maïs en tussen 3 en 5 kilo boilies gestrooid. De watertemperatuur is gestaag aan het dalen en hangt nu rond de 15 graden. Ik vermoed dat een deel van de vissen al aan het wegtrekken zijn en ik wil daarom niet teveel voeren. Tevens is nu ook de kritische grens bereikt. Wat ik hiermee bedoel, heb ik in een eerdere blog al beschreven.

De noordenwind is behoorlijk fris aan de oren. De thermometer geeft aan dat de luchttemperatuur 15 graden is, maar het voelt frisser aan. Wel staat het zonnetje lekker te schijnen maar qua opwarming zet het geen zoden aan de dijk. De watertemperatuur is 15,1 graden. Veel verschil tussen water en lucht is er niet. Bij het uitvaren van de hengels voer ik spaarzaam rond het haakaas. Omdat ik met groot formaat boilies vis, kan een enkele rondscharrelende karper anders zichzelf snel verzadigen alvorens tegen het haakaas aan te zwemmen. Anderzijds zijn de brasems ook actief en die mogen wel wat rommelen met de voerboilies.

Aan het einde van de middag is het nog relatief druk met boten. Het gros bestaat uit kruisers en zeilboten. Pas als het donker wordt, komen de grote vrachtboten en binnenvaarttankers voorbij varen. Een eind verderop is een jager actief en af en toe klinken droge knallen. Heeft helaas wel weer het effect dat grote groepen ganzen worden verstoord en opvliegen. Die landen daarna vlak bij mij in de buurt om vervolgens hun soortgenoten te roepen. Wat een herrie kunnen die beesten toch maken. Pas als het volledig donker is geworden, houden ze hun snavel dicht.

IMG_2822

Net na negen uur krijg ik een aanbeet op de linker hengel. Ik zie de swinger tegen de hengel tikken en als ik onder de kap vandaan kom, zie ik de hengeltop krommen. Na de eerste piep heb ik de hengel al in handen en sla aan. Ik voel wel wat weerstand maar krijg geen beuken terug. Ik begin met pompen en hoe meer lijn ik opspoel, hoe makkelijker dat gaat. Of de vis komt razend snel mee, of een brasem hangt aan de haak of ik heb de vis gemist. Het laatste is het geval als ik de laatste meter uit het water til. Inspectie van de onderlijn is duidelijk. Haakpunt is bot en de onderlijn inclusief het lood hangt vol met rotzooi. Wat het nu is geweest? Karper? Brasem? Wie het weet…

Ik zit even met iemand aan de telefoon als ik tegen half twaalf een zakker krijg op de linker hengel. Na de aanslag weet ik direct dat een brasem aan de haak hangt. Dat wordt bevestigd als ik die onder de hengeltop heb te bungelen. Snel onthaken en terugzetten in het water. Onderlijn vervangen en zachtjes uitvaren. Het valt me op dat het wolkendek volledig is opgelost en ik kijk naar een prachtige sterrenhemel. Ook de maan komt in al zijn glorie te voorschijn vanuit het oosten. Volle maan is het aan het begin van deze week geweest en ik zie nu dat hij onderweg is naar driekwart. Of dat van invloed is op het aasgedrag  van de karpers? De tijd zal het leren.

Vanochtend liep ik door Appie Happie voor boodschappen. Zie ik bij de broodafdeling een medewerker daar een kar voortduwen met daarop net afgebakken broodjes. Halverwege valt er een broodje af en beland op de vloer. Nu zou je mogen annemen dat het broodje netjes apart gelegd zou worden om later in de vuilnisbak te verdwijnen. Heeft iets met voedselveiligheid te maken, toch? Nou, de medewerker dacht daar blijkbaar anders over. Hij pakte het broodje op en legde dat netjes tussen de andere broodjes. Paar meter verderop werden de broodjes daarna in de verkoopbakken gelegd, klaar om door klanten meegenomen te worden. Ik zou zeggen, eet smakelijk want bij AH kun je van de vloer eten. Letterlijk…

De commissie SKP Friese Boezem is bij mekaar geweest en ondertussen hebben diverse Hengelsportverenigingen geld toegezegd voor de uitzetting van schub- en spiegelkarpers, op open als op gesloten wateren. We gaan verspreid over Friesland zo’n 1000 karpers uitzetten. De leverancier is ook al bepaald en waarschijnlijk gaan we in het tweede weekend van november de karpers geleverd krijgen. Betekent dat we nog de tijd hebben om de dag voor te bereiden. Dat wordt nog wel een dingetje, mede doordat we de registratiestraten op een nieuwe locatie gaan inrichten. Binnenkort de alternatieven maar eens bekijken en beoordelen op geschiktheid. Daarnaast nog eens het logistieke plan doornemen. Vrachtwagens zijn in ieder geval al toegezegd.

Rond half twaalf krijg ik een zakker op de linker hengel. Na de aanslag kan ik de vis in één streep tot onder de hengeltop binnen draaien. Er blijkt een middelgrote brasem aan de haak te bengelen. Snel onthaken, onderlijn vervangen en opnieuw uitvaren. Daarna vind ik het wel welletjes en duik de slaapzak in. Zoals altijd lig ik snel in dromenland, hopende op nog een paar aanbeten.

Ik kan bijna de hele nacht doorslapen want pas om vijf over half zes krijg ik een straktrekker op de middelste hengel. Hengel van de steunen rossen en de haak flink in de bek hameren. Klinkt allemaal wat cru, maar doordat de haakpunt gedurende het passeren van de uren steeds botter wordt, moet ik die wel verder in de bek vasttrekken om een losschieter te voorkomen. Ik krijg een beuk terug en de karper trekt heel rustig de hengel verder krom en even tikt de slip. Daarna zet de karper koers naar rechts en ik kan maar heel langzaam lijn terugwinnen. Na een kleine vijftig meter draait de vis om en zwemt scheef naar me toe. Ik kan daardoor veel lijn achter elkaar op spoelen en het duurt niet lang of ik heb de karper bij mijn karperboot. Onder de hengeltop blijft de karper diep zwemmen. Af en toe tikt de slip die ik zoals gewoonlijk wat lichter heb gezet. De karper blijft naar links en dan weer naar rechts zwemmen. Ik voel de karper fel uithalen en ik heb min of meer het gevoel dat de karper een wat kleinere spiegel is. Na een minuut of 10 zie ik de eerste kolken aan de oppervlakte ontstaan ten teken dat de karper het zwaarder krijgt en niet meer op diepte kan blijven zwemmen. Hoewel het nog behoorlijk donker is, zie ik bij het eerste vage licht een kleinere spiegelkarper aan de oppervlakte wegzwemmen. Het brengt mij verder aan het twijfelen. Als de spiegelkarper toch een kleiner exemplaar is, waarom dan aan het begin acteren alsof ie eentje is van een groter kaliber? En hoe kan het dan dat de karper zolang diep onder de hengeltop bleef zwemmen? Neemt mijn oriëntatie een loopje met mij?

Vijf minuten later zie ik eindelijk de kop van de spiegel boven water komen en naar water happen. Ik schuif het net onder de vis en trek deze naar me toe. Ik ben heel nieuwsgierig of ik mij vergist heb en loer voor even in het schepnet. Veel kan ik er nog niet van maken omdat het nog behoorlijk donker is. Ik schat zo in de spiegel net de 20 pond haalt. Ik laat de vis even bijkomen in het schepnet waardoor ik de unster en meetlint tevoorschijn kan halen. Daarna leg ik de onthaakmat klaar en de weegzak maak ik nat. Aansluitend de schepnetarmen uit het spreidblok trekken en de karper binnenboord trekken.

Als ik met één arm het hele zaakje wil optillen, gaat dat veel moeilijker dan ik daarvoor had ingeschat. Dus de rechterarm er ook even bij en de spiegel zachtjes op de onthaakmat neerleggen. Als ik daarna het net verwijder, verschijnt een prachtige ronde spiegel. De Korda Wide Gape maat 4 zit perfect achter de onderlip en ik moet even met beleid de haak verwijderen. Daarna de spiegel meten. Die blijkt 81 centimeter te zijn. Aansluitend wegen. De unsters vertelt mij dat de karper 29 pond en 2 ons zwaar is. Tjonge, dat had ik niet verwacht, al had ik natuurlijk door het diep blijven zwemmen onder de hengeltop al kunnen vermoeden dat de vis een stuk zwaarder zou zijn dan ik had ingeschat. Het zij zo.

IMG_2839

Omdat het ochtendlicht nog te zwak is, hang ik de vis tijdelijk weg in een retention sling. Maak de hengel weer in orde en vaar die uit naar de vierkante meter waar ik de aanbeet kreeg. Wellicht nog een kans deze ochtend. Als ik terugkeer en de hengel op de steunen heb gelegd, duik ik maar weer de slaapzak in. Nog effe een uur of wat maffen en daarna de vis op de foto zetten.

Een uurtje later ben ik weer bij de les. Niet door een aanbeet, maar doordat het druk wordt op het omliggende water. De zon schijnt en die nodigt heel wat bootjesvolk uit om nog een dagje te gaan varen. Het is dan ook weer een partijtje schommelen. Aansluitend de camera’s opgesteld en de spiegel op de foto gezet. Nadat die terug is gezet, is het tijd voor ontbijt. Als ik met een kop dampende koffie in mijn handen zit, overdenk ik of ik op zoek moet naar een nieuwe stek of toch nog een week doorvoeren. Ik twijfel wat de beste keuze is. Afgelopen jaar ging ik te lang door en zat twee sessies achter elkaar te blanken. Anderzijds wil je ook niet te snel de handdoek in de ring gooien zeker als blijkt dat er nog meer in het vat zit. Best wel lastig om een keuze te maken. Ik besluit om even de weersvoorspellingen af te wachten en dan een besluit te nemen. Eerst maar eens inpakken en terug naar de trailerhelling varen. Alles opruimen en klaar maken voor de volgende keer.