Vanmiddag eindelijk de boot weer opgehaald. Trailer klaar en ook de dieptemeterkabels zijn gemonteerd. Thuis alle spullen weer ingeladen en de boot getrailerd. Wat later dan gepland vaar ik weg. Ik moet me nog haasten ook want de dreigende luchten in het westen verraden dat er regen op komst is. Gelukkig ben ik op tijd geïnstalleerd. Een derde steekstok welke ik deze week heb aangeschaft, viagra sale zorgt ervoor dat ik nog stabieler de boot kan aanmeren. Ik kan op dit water geen ankers gebruiken vanwege de hoeveel slib (meter diep). Ik krijg geen grip met het anker waardoor ik deze gewoon door de bagger heentrek.
Na de warme hap is het wachten geblazen en ik dood de tijd door wat stukken te schrijven voor mijn nieuwe website en deze blog bij te werken. Rond de klok van achten hoor ik rechts van mij een karper springen. Door de hoge golven (het waait natuurlijk weer flink) zie ik niet waar, and maar mijn oren hebben duidelijk een springende karper waargenomen. Dit is een goed teken. Maar zoals zo vaak kunnen tekenen ook bedriegen.
Rond half twaalf krijg ik een zakker op de linker hengel. Aanslaan en… niets. Vreemd maar kan gebeuren. Daarna blijft het angstvallig stil. Door een zekere mate van spanning kan ik maar moeilijk de slaap vatten. Ik ben te onrustig. Juist nu het niet loopt zou het gemakkelijk zijn om een paar uurtjes te maffen. Helaas staan mijn hersenen in een overdrive.
Uiteindelijk val ik in slaap. Voor mijn gevoel lig ik nog maar net te ronken of het is alle hens aan dek. Binnen anderhalf uur vang ik drie vissen: twee schubs en een spiegel. De laatste is meteen ook de grootste van de sessie: 15, pharmacy 2 pond bij 68 centimeter.
Tegen half elf ruim ik op. Omdat de wind in de ochtend is gedraaid naar Noord en is aangewakkerd tot windkracht vijf, ligt mijn boot aan lager wal. Ik kan met moeite de steekstokken lostrekken en de boot wordt tegen de kant geduwd. In eerste instantie geen probleem. Pas als ik later de boot uit het water trailer, zie ik een grote kras op de linkerzijkant. Ik vloek alles bij elkaar, maar het leed is al geleden. Blijkbaar heeft er prikkeldraad of iets dergelijks onderwater gelegen en heb ik daar tegenaan lopen dobberen. Die middag een reparatiesetje gehaald en me drie dagen vermaakt met het herstellen van de schade.
