Helaas heb ik dit keer niet de beschikking over de boot. Dus me maar weer af laten zetten door Annette en met alle benodigde visspullen op de kruiwagen naar de stek gelopen. Gisteravond weer zo’n vier kilo Robin Redfish boilies gevoerd (zestien en twintig millimeters) gevoerd met de katapult.
Bij aankomst is het echt Hollands weer. Plensbuien en zuidwest vijf op de kant. De paraplu loopt ook op zijn laatste baleinen want ik krijg deze maar amper goed uitgeklapt wat resulteert in kromme baleinen.
Gelukkig hoef ik niet lang te wachten want nog geen vier uurtjes daarna hangt de eerste. Een spiegeltje van net geen elf pond mag op de foto en weer terug. Lekker, capsule de kop is er direct al af.
Binnen een uur krijg ik een zakker. Een brasem blijkt de schuldige. Alleen die gaat zonder foto terug.
Net na middernacht begint het te lopen. Tot halverwege de nacht – net voor de schemer zeg maar – komen ze om het uur. En daar zit weer een prachtige schub bij die een paar uurtjes in de bewaarzak mag verblijven.
Na het ochtendgloren blijft het stil. Ik krijg even de kans om een paar uurtjes slaap in te halen, maar even na zevenen is het weer raak. Twee kleine schubs volgen elkaar op. Wat me wel verbaast is het feit dat bijna alle vissen op dezelfde hengel worden gevangen. Normaliter is het op deze stek met name de middelste en rechter hengel die voor actie zorgen en sporadisch de linker. Nu komen alle vissen op één na van de middelste hengel. Weer één van die raadseltjes dat karpervissen heet. Ik heb er in ieder geval geen verklaring voor.
Halverwege de ochtend ben ik het zat en ruim op. Even Annette bellen en niet veel later komt ze met de auto aanrijden. Thuisgekomen spullen opgeruimd en nog even van het zonnetje genoten. Dat was maar goed ook want de middag was het huilen met tuiten. Juist ja, de plensbuien waren weer terug.
