12 Oktober 2018

Ook voor aanvang van deze sessie twee keer gevoerd met één dag tussenpozen. De dip van de vorige keer heb ik laten vallen en vervangen door een dip die wat meer stroperig is, maar ook een zoete touch geeft aan de buitenkant van de boilie. Deze keer verschillend formaten en soorten gevoerd. Zowel de LiverComplex als de RobinRedFish gebruikt die ik nog voorradig had in de vriezer. De formaten zijn 16, 20 en 24 millimeter. Afgelopen sessie leverde me iets teveel kleine schubkarpers op en wil toch ook de wat grotere vissen bereiken. Ook heb ik iets meer per beurt gevoerd dan ik normaliter zou doen. Dat komt met name door het feit dat de temperaturen voor de tijd van het jaar erg hoog zijn. Afgelopen dagen is het vaak rond de 20 graden, vandaag zelfs er boven. De watertemperatuur is zelfs weer boven de 15 graden gestegen (15,7 graden om precies te zijn). De wind waait uit het zuiden met een kracht 2 tot 3 en het is licht bewolkt.

Vanmiddag nog wat klusjes moeten doen die meer tijd kosten dan ik had gedacht. Dus als de wiedeweerga de boot beladen en naar de trailerhelling. Daar tot de ontdekking gekomen dat ik begin te dementeren: de steekstokken in de haast vergeten. Dus terug naar huis, steekstokken inladen en terug naar de helling. Snel spoed is zelden goed. Nog later op de stek dan ik had gepland. Hoe het ook zij, rond kwart voor vijf liggen de hengels in een waaiervorm over de stek gepositioneerd.

Het is zoals eerder opgemerkt prachtig weer. De wind voelt zelfs warm aan. Terwijl ik lekker op m’n gemakje over het water zit te turen, zie ik een paar honderd meter verderop een grijze kop boven de rieten verschijnen. Blijkt een oude baas te zitten die ook op karpers vist. Ik herken hem nog van een paar jaar geleden toen ik hier wel eens viste. Eentje van de oude stempel weet ik nog wel. Voert trouw een 50-tal boilies per keer over zijn stek en vangt zijn vissen. Aan het begin van de avond zie ik hem snel van zijn stoeltje af komen en een paar seconden later met een kromme hengel in zijn handen. Na een minuut of vijf heeft hij de vis in het schepnet. Na het terugzetten (ik kan niet zien wat formaat karper hij heeft gevangen), zie ik dat hij zijn spullen opruimt en door de weilanden terug sjokt naar zijn auto.

IMG_3016

Na een half uurtje komt er een bootje aanvaren met een jonge vent erin. Vaart gelukkig mij voorbij maar toont wel buitengewone belangstelling voor mij. Ik wijd er verder geen aandacht aan. Een paar minuten later hoor ik achter me een reebok roepen. Als ik voorzichtig opsta, zie ik een honderd meter van mij vandaan inderdaad een reebok staan die richting de hoek links van mij kijkt. Ik duik meteen weg en begin meteen de lenzen op mijn camera te wisselen. Als ik daarna voorzichtig omhoog kom, kan ik een paar foto’s maken van het beest. Het valt me wel op dat hij steevast in dezelfde richting blijft kijken. En dan zie ik dat de man uit het bootje een eindje verderop heeft aangelegd en bezig is een paar karperhengels in orde te maken. Dat betekent dan ook drie dingen. Ten eerste ik heb hier dus een concurrent erbij. Ten tweede zijn er dus meer vissers die hier voeren en ten derde hoort bij de reebok nog een hinde die ik nergens zie. Omdat de reebok steevast in dezelfde richting blijft kijken en niet wegrent nadat hij mij ook heeft gezien, betekent dat de hinde nog ergens hier in de buurt zich verscholen houdt. En ja hoor een paar minuten later komt ze naar hem toe rennen. Blijkt inderdaad dat ze zich in de rieten een meter of twintig van mij vandaan schuil heeft gehouden. Als ze daarna weer samen zijn, maak ik in het schemerdonker nog een paar platen en zie nog even samen van het gras smikkelen. De nieuwe karpervisser zet even later zijn paraplu op en verdwijnt uit mijn zicht.

Als het wat vochtig begint te worden, trek ik de kap omhoog. Ondanks het feit dat het nog steeds erg aangenaam is, wil ik mijn spullen wel droog houden. Plus de steekmuggen zijn nog steeds actief. Aansluitend tijd voor de warme hap. Glas rosé erbij en ik ben helemaal het heertje.

Hoewel de vorige sessie de eerst beten al vrij vlot kwamen, is het nu nog rustig. Ik heb nog maar één springende karper in de verte waargenomen. Dus actief zijn wel. Nu moet ik wel eerlijk bekennen dat ik wat meer bollen rond het haakaas heb gevoerd. Plus tussen de hengels ook nog her en der wat losse bollen om de vissen het idee te geven dat er al flink is genast door hun soortgenoten. Oftewel lekker blijven zwemmen en zoeken naar de resterende bollen. Anderzijds kan het zo zijn dat door mijn voerhoeveelheden als die van de concullega’s de vissen volledig vol hebben doen vreten. Dat moet natuurlijk nog wel even door het darmstelsel. En bij deze watertemperatuur, hoe gunstig ook, kost het de vis wel wat meer uurtjes om het te verteren als bij 20 graden. Maar het is een redenatie die nog niet is bewezen. Het kan ook zijn dat de vissen dit keer niet in grote getale aanwezig zijn en dus dat het langer duurt alvorens de aanwezige karpers tegen mijn haakaas zwemmen. Allemaal theoretisch beschouwingen. Nu de praktijk nog…

Deze week heb ik een businessevent bezocht. Nu zal de gemiddelde lezer denken:”…wat moet ik met die info…?” Nou, dat zal ik vertellen. Op het event waren een aantal workshops die je kon volgen. Eentje ervan heette ‘Generatie Swipe’. De presentator is Digital Marketing Strateeg. In een half uur tijd heeft hij inzicht gegeven in de verschillende generaties en hoe die omgaan met Social Media. Niet alleen dat, maar ook welke en in wat voor mate die invloed heeft op deze generatie. Ik (en met mij nog andere toehoorders) hebben ons verbaast hoe e.e.a. met elkaar verhoudt. Bijzonder leerzaam ook. Ik ben zelf van de generatie X en kijk anders tegen de wereld aan dan de generatie A die er nu aan zitten te komen. Deze groep wordt ook wel ‘Digitieners’ genoemd. Waar wil ik nu heen?

Als HR Professional moet ik bijvoorbeeld met de werving van nieuw personeel rekening houden met welke doelgroep ik wil benaderen. Ook via welk medium. Was het vroeger zo dat je een advertenties in de lokale krant zette, is het daarna geëvolueerd naar wervingssites. Tegenwoordig gaan we al gebruik maken van algoritmen en het zogenaamde ‘Growth Hacking’ om de juiste mensen te bereiken. De ontwikkelingen op de vlak gaan snel en is bijna soms niet meer te volgen.

In de karperwereld proberen de verschillende bedrijven zoveel mogelijk producten aan de man te brengen. Dat doen ze door middel van stands op beurzen, advertenties in gespecialiseerde bladen en het promoten van de spullen via Pro-staffers of zogenaamde consultants. Enige wat die hoeven te doen is grote vissen vangen, publiceren op social media en vooral van de daken schreeuwen dat ze met de producten zijn gevangen van bedrijf X. Daar is niets op tegen. Maar ik vraag me wel eens af of de Mediamanagers of Marketingmanagers wel eens een grondige analyse hebben gemaakt wie nu hun doelgroepers zijn. Voorbeeld: Facebook wordt gezien als het medium om aandacht te genereren. Maar de doelgroep die je daar het meeste bereikt zijn de zogenaamde ‘Babyboomers’ (55+). De stijging van het aantal gebruikers op Facebook komt dus uit deze doelgroep. De doelgroep ‘Millenials’ (21 – 35 jaar) is een groep die stabiel blijft op Facebook en kent geen aanwas. De ‘Digitieners’ (14 – 21 jaar) haken de laatste jaren volledig af op Facebook. Die richten zich meer op Snapchat, Youtube en WhatsApp. En laat ik hier even duidelijk zijn: dit zijn geen feiten die ik heb bedacht, maar uit onderzoeken is dit naar voren gekomen. Dus hengelsportbedrijven moeten dus hun klanten en dergelijke goed kennen om ze te binden. Daarvoor heb je zogenaamde ‘influencers’ nodig.

Hoewel de term ‘Influencers’ vrij nieuw is, kennen we dergelijke personen al veel langer. Maar wat zijn het eigenlijk? Simpel: het zijn mensen die anderen beïnvloeden. Dat kan zijn doordat ze enig aanzien hebben of dat ze symbool staan voor iets. Vooral de jeugd laat zich leiden door ‘Influencers’. Voorbeeld van de tegenwoordige tijd zijn de zogenaamde ‘Vloggers’. Die verdienen goudgeld door producten aan te prijzen waardoor er vraag wordt gecreëerd. Moeten ze eerst wel een flinke schare fans om zich heen verzamelen. Dan heb ik het hier niet over 5000 Facebookvrienden, maar over 100.000 tot een miljoen volgers. Een bedrijf die dat heel handig heeft opgepakt is Niké.

In onze karperwereld heb je ook ‘Influencers’. Dat zijn karpervissers die een voorbeeld zijn voor anderen. Als die met een bepaald product vissen en aanprijzen, dan wil de goegemeente dat ook hebben. Iemand die dat spelletje heel goed heeft gespeeld, is Danny Fairbrass van Korda. Hetzelfde geldt voor bijvoorbeeld Darrell Peck. Oké, het zijn twee Engelse namen. Maar als een DVD-tje uitkomt en er worden door de heren en paar beren van karpers gevangen met product X of Y., dan kun je er vergif op innemen dat de verkoop van die producten wereldwijd door het plafond gaan. Goed voor de omzet van Korda uiteraard.

Zoals gezegd is dit niet nieuw. Mijn generatie karpervissers hadden ook een ‘Influencer’. Dat was natuurlijk Rini Groothuis die met zijn eerste boeken het heilige vuur aanwakkerde en daarna zijn status te gelde maakte. Hengels, haken, boilies en dergelijk waar hij zijn naam aan verbond stond garant voor hoge verkopen. Later zijn er andere karpervissers ten tonele verschenen die dergelijke rol ook hebben bekleed.

Is mijn generatie nog van de bladen en dergelijke, de nieuwe generatie zijn meer van de bewegende beelden. Nu moet ik eerlijk bekennen dat ik ook steeds meer die kant opga, maar een goed boek of verhaal staat toch nog steeds bij mij op 1. Ik kan hier nog wat wetenschappelijke feiten noemen over de spanningsboog en concentratie, maar mijn blog gaat natuurlijk over karpervissen, dus daar zal ik mij verder op richten.

Zoals eerder opgemerkt, moet je als hengelsportproducent heel goed weten wat je doelgroep is en welke ‘Influencer’ je moet inzetten om jouw producten sneller te kunnen verkopen. Met deze wetenschap, en als je kijkt welke merken wie als ‘Influencers’ of als Pro-staffers/Consultants in zich gelieerd hebben, dan kan ik niet anders concluderen dat ze behoorlijk de plank hebben misgeslagen. Het gros van de namen ken ik niet. Als je ze Googled, dan word je in de regel ook niet veel wijzer. Anders gezegd: als ik de Pro-staffer niet ken, niet van naam of niet van zijn bijdrage in de karperwereld an sich, dan zal ik de producten niet aanschaffen al houd hij of zij nog zo’n prachtig verkooppraatje. En ik neem aan dat een grote groep karpervissers er net zo overdenkt. Met die wetenschap moet je als bedrijf (en dus marketingman) jezelf afvragen wat je nodig hebt als je weet welke doelgroep je op richt. Als je bepaalt dat je alle generaties wilt bereiken, dan zul je het team ‘Influencers’ daar naar moeten aanstellen.

Dan nog een kritische kanttekening van mijn kant. Ook zie ik de laatste jaren advertenties van hengelsportfirma’s die een Marketing & Mediamanager zoeken met als belangrijke selectie-eis dat je filmpjes kunt monteren, naast wat organisatietalent. Oké, enigszins door mij wat kort door de bocht maar de essentie is duidelijk. Misschien is mijn beeld van een dergelijke functie anders dan die van de firmaleiding, maar een dergelijke functie is net zo belangrijk als die van een productmanager. Je kunt nog zulke prachtige spullen ontwerpen en produceren, als het niet goed in de markt kan worden gezet, levert de investering onvoldoende rendement op. Anderzijds een slecht product goed in de markt zetten, levert meer op dan de investering heeft gekost. Op die manier kun je plat gezegd een doos stront nog prima aan de man brengen, zelfs zodat een koper er nog blij mee is. Get the point? Er is nog veel hierover te zeggen, maar dit is het voor even.

Tot kwart voor negen blijft het stil op het karperfront. De wind trekt wat verder aan en er is ook wat meer bewolking. De zuidenwind brengt nog steeds warme temperaturen onze kant op want ik kan nog steeds enkel in een fleecejas op de boot vertoeven. En dan is de verlossende eerste aanbeet. Een fluiter op de middelste hengel. De dril stelt niet veel voor en een schubkarper van 78 centimeter en 17 pond en 2 ons zorgt ervoor dat ik van de ‘0’ af ben. Ik heb de hengel nog maar net weer ingegooid en op de steunen gelegd of de linker beetmelder gaat in de overdrive. Ik moet even alle zeilen bijzetten, maar een paar minuten later ligt er een spiegel op de mat van 72 centimeter en 17 pond en 4 ons. Zo is het een tijdje stil en zo melden zich twee vissen.

IMG_3041

IMG_3042

Om kwart voor elf is het weer raak op de linker hengel die ik dit keer wat meer richting de eigen kant heb ingegooid. Een schubkarper van 65 centimeter en 13 pond exact. Snel op de foto en weer terug het water in. Valt me trouwens op dat alle vissen precies in de onderlip zijn gehaakt. Dat zou impliceren dat de onderlijnen net even tekort zijn. Aan de andere kant pakken de haken wel vlees op plekken waar het wat steviger is en de kans op lossers minder. Ook nu geldt dat ik het monitor en niet meteen conclusies trek.

IMG_3052

Net voor half één is het raak op de middelste hengel. De karper zwemt meteen mijn kant op. Binnen een minuut ligt ie op de onthaakmat. Perfect in de onderlip gehaakt. Gezien het formaat zet ik de schubkarper meteen terug na eerste wel een foto gemaakt te hebben. Ik schat de schub op een pond of 10. Wellicht iets meer of wellicht iets minder. Wat maakt het uit.

Daarna blijft het een paar uur stil. Ik kan dan even wat maffen om niet helemaal gesloopt te worden. Tussen half 4 en 4 uur krijg ik twee aanbeten. Twee schubkarpers die zich hebben vergist en dus aan een stukje staal hebben geprikt. De ene is 12 en de andere ruim 13 pond. Voor de eerste schub moet ik nog het water in. Die heeft zich in de rieten vastgezogen en niet los te krijgen. Wie nu denkt dat ik mij van de kleren heb ontdaan en het water ben ingestapt, moet ik teleurstellen. Dit keer ben ik voorbereid (zie blog 24 april) en heb het waadpak meegenomen. Zonder veel gedoe daardoor de schub uit de rietjes kunnen halen en daarna ook nog in het schepnet kunnen dirigeren. De teller loopt qua aantallen lekker op. Maar het zijn wel formaten waarop ik eigenlijk niet zit te vissen. Ik vind het wel bijzonder dat ik zoveel kleinere schubs vang terwijl ik op andere stekken toch de grotere spiegels vang. Wellicht wordt het alweer tijd om een andere stek te zoeken. Maar goed de sessie is nog niet voorbij en wellicht wacht mij nog een verrassing.

IMG_3045

Net na 6 uur meldt zich weer een schubkarper op de middelste hengel. Hij doet zijn best om van de haak af te komen, maar pech voor hem want die blijft stevig zitten. De Wide Gape maat 6 van Korda doet zijn werk. Op de mat kan ik de schub bewonderen en even later noteer ik 70 centimeter en 14 pond en 2 ons. Even een foto en terug het water in. Aansluitend volg ik het goede voorbeeld maar dan dat ik de slaapzak inschuif in plaats van in het water.

IMG_3054

IMG_3048

Net voor half tien, terwijl ik met de eerste krentenbol in mijn handen zit, krijg ik een aanbeet op de linker hengel. Na de aanslag kan ik in één streep de vis het schepnet intrekken. Een kleine schubkarper van ongeveer 65 centimeter en ongeveer een pond of 9 is de veroorzaker. Die mag snel terug het water in en kan ik de hengel snel op de vangende plek wederom positioneren.

Net na tienen wil ik beginnen met de eerste spullen op te ruimen als ik een fluiter krijg op de middelste hengel. Nou ja, fluiter? Niet echt want om één of andere redenen doet de beetmelder het niet en hoor ik alleen de spoel zingen. Na de aanslag worden meteen een aantal meter lijn van de spoel getrokken. Aha, dit is een betere exemplaar. De vis blijft eerst op afstand en diep. Geen kolkje aan de oppervlakte. Hij zwemt rustig naar links om even later precies terug te keren maar dan in omgekeerde richting. Langzaam probeer ik wat lijn te winnen door de druk erop te houden. Dat heeft effect en langzaam kan ik de karper meer en meer mijn kant op krijgen.

Na enkele minuten is de karper bij de karperboot en begint het spelletje van geven en nemen een meter of tien van de boot af. Zo wordt een paar meter lijn van de spoel getrokken en zo kan ik die weer terug opspoelen. De karper blijft diep, maar af en toe zie ik de eerste wellingen ontstaan ten teken dat de karper het moeilijker krijgt om zijn wil aan mij op te leggen. Na in totaal 15 minuten kan ik het schepnet onder de karper schuiven en is die binnen.

Op de onthaakmat  ligt even later een dijk van een spiegel. Ik ben behoorlijk in mijn nopjes met deze vangst. De Gamakatsu haak zit perfect in de onderlip en ik wat moeite om de haak los te krijgen. Daarna meten. De spiegelkarper blijkt 81centimeter lang te zijn. Tijdens het wegen concludeer ik dat de spiegel 26 pond en 4 ons zwaar is. Hoppa! Even in de weegzak in het water hangen en daarna snel de statieven en camera’s opstellen. Vijf minuten later heb ik de spiegel op de foto gezet en weer in het water laten zwemmen. Lekker, toch nog eentje van het gewenste formaat kunnen vangen.

IMG_3058

Gezien de tijd ruim ik alle spullen op en trek de hengels uit het water. Niet veel later geldt dat ook voor de steekstokken en vaar ik terug naar de trailerhelling. Tegelijkertijd denk ik na over de laatste 24 uren. Dat de karpers massaal aanwezig zijn en verdomd goed op het voer zitten, is natuurlijk mooi maar ik zit blijkbaar op een stek die gedomineerd wordt door kleinere schubkarpers. Leuk 9 aanbeten en 9 karpers vangen, maar toch heb ik het gevoel dat dit het niet is. Ik wil nu graag – net als iedere karpervisser trouwens – wat grotere vissen vangen al betekent dat minder aanbeten. Ik besluit op de terugweg dan ook om de volgende keer een andere stek te gaan bevissen en de hoeveelheid 24 millimeter boilies in de boiliemix wat ik elke keer voer op te hogen. Wellicht dat de kleinere vissen de grotere bollen laten liggen en zich alleen blijven richten op klein aas. Wie weet dat het wat zijn kant op kan kantelen. Hoe dan ook, het blijft dan wel een gok.